Eyyy Barzani… Unuttuğun Hafızanı Sana Bir de Biz Hatırlatalım!

Ortadoğu siyasetinde bazı figürler vardır; koltuğa oturduklarında ağırlığını kaldıramaz, ayağa kalktıklarında ise kendi gölgelerinden korkarlar.

Hafızaları ise, maalesef, sabah rüzgârında uçup giden kuru yaprak misali…
Bu coğrafyanın en büyük tehlikesi de zaten budur: Haddini bilmeyenlerin unutkanlığı.

Ve son günlerde gördüğümüz tablo tam da budur.
Daha düne kadar Ankara’nın sağduyusu olmasa nefes almakta zorlanacak bir isim, bugün çıkmış Türkiye’ye, hele ki devlet adamlığının kitabını yazmış Devlet Bahçeli gibi bir bilge lidere had bildirmeye kalkıyor.

Ne diyelim?
Demek ki bazıları kandilde tüten ateşi görünce kendini güneş sanıyor.
O ateşe yaklaşınca yüzü gözü yanacağını unutuyor.

Unutma Barzani… Türkiye Olmasa Bugün Siyaseten Buharlaşmıştın

Şimdi sana birkaç gerçeği, uzun namlulu hakikatlerle, hafızanın derin kuytularına çakmak isteriz:

Türkiye, zor günlerinde sana koridor açan tek devletti.

Nefes borun tıkandığında oksijen tüpünü bağlayan el Ankara’ydı.

Ayakta duruyorsan, o sütunların harcında Türk aklı vardır.

Unuttuğun o günler var ya… Sen hatırlamıyorsun ama devlet hafızası unutmuyor.

Hepsinden önemlisi:
Türkiye’nin sabrı zayıflık değildir.
Bu millet yeri geldiğinde dağları yumruklayan bir millettir.
Devlet Bey ise o yumruğun ne zaman sıkılacağını en iyi bilen adamdır.

Sen kalkmış bu bilge lidere el kol yapıyorsun?
Hah!
Bu, siyasetsk değil; düpedüz aklını kiraya verenlerin cesaret göstermesidir.
O da cesaret değil aslında…
Malum, korku bazılarını hırçınlaştırır.

Devlet Bahçeli’ye Uzanan Dil, Türkiye’ye Uzamıştır

Bu memleketin büyüklüğünü ölçemeyenler, devlet adamlığı tartmaya kalkmasın.
Devlet Bahçeli öyle bir figürdür ki, siyasi ömrünün her saniyesi Türk milletinin bekasına adanmıştır.
Onun beratını millet vermiştir, itibarını tarih mühürlemiştir.

Sen kim, ona parmak sallamak kim?

Önce kendi bölgeni süpür, sonra kalk Türkiye’ye laf yetiştir.
O gösterdiğin uzun namluları, o pozları…
Hani o fotoğraflar var ya…
O namluların kime çevrileceğini zannediyorsun?
O borazan öttüğünde seni koruyacak bir dağ mı var sanıyorsun?

Bu coğrafyada Türkiye’siz nefes alınmaz, bunu herkes bilir.
Belki sen hariç…
Gerçi sen de biliyorsun ama işine gelmiyor.
O yüzden unutmuş gibi yapıyorsun.

Eyyy Barzani…

Ata’sını Tanımayanın Yolunu Çakallar Çizer

Bu topraklarda bir gerçek daha vardır:
Kökünü bilmeyen, başkasının kapısında it gibi dolaşır.
Aldığı emaneti taşımayan, altına saklanıp titrer.
Günübirlik siyasetle var olmaya çalışanlar da bir gün o günün altında kalır.

Senin unutkanlığın da aslında bir siyaset değil;
bir karakter zaafıdır.

Türkiye’nin vakarını, Türk milletinin sabrını sınamak ateşle oynamaktır.
Devlet Bahçeli’ye yönelttiğin densiz söz, sadece ona değil;
Türk devlet geleneğine atılmış bir gölgedir.

Ama gölge nereye düşerse düşsün, güneş Türkiye’nin üzerindedir.
Sen o güneşin altında biraz fazla kaldın galiba…
O yüzden böyle sayıklıyorsun.

Hadsizlik Siyaset Değildir,
Unutkanlık Kurtarmaz**

Bölgenin gerçek gücünün kim olduğunu sen de biliyorsun.
Siyaset yaparken hafızanı kaybetmiş gibi davranabilirsin ama gerçekler, yüksek sesle konuşur:

Türkiye varsa tabela indirilemez.
Türkiye varsa harita değişmez.
Türkiye varsa senin o koltuğun da ayakta durur.

Ama sen böyle devam edersen…
Hatırlatırlar.
Hem de öyle bir hatırlatırlar ki, o çok sevdiğin borazanlar bile seni duyamaz.